Każdy produkt, wyrób, jego wygląd, zawartość tych, a nie innych składników, pierwotnie reguluje swoista receptura. Jednak, aby producenci nie wciskali klientom "kitu", swoje normy wprowadza również państwo. W Unii Europejskiej jest to Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO (ang. International Organization for Standardization), a w ZSRR był -
GOST (ros. Gousudarstviennyj Standard - Standard Państwowy).

Dla porównania w poniższej tabelce są podane regulacje zawartości parówki w Unii Europejskiej i w ZSRR w 1973 roku. Gwoli prawdy z poniższego GOST'u zrezygnowano nawet w Rosji.

Skład parówki według standardów Unii Europejskiej Skład parówki według GOST ZSRR z 1973 roku
Koncentrat sojowy albo izolator Wieprzowina - 65 proc.
Krochmal modyfikowany Wołowina - 35 proc.
Metyloceluloza Jajka - 3 proc.
Woda 60,5 proc. Suche mleko - 2 proc.
Żyły, ścięgna Sól - 20 g na kilogram farszu
Skórki ze słoniny Cukier - 12 g na kilogram farszu
Proszek mleczny (kazeina) Mielony biały pieprz - 12 g na kilogram farszu
Kwas mlekowy Mielony pieprz pachnący - 8 g na kilogram farszu
Sól Mielony orzech muskatowy - 4 g na kilogram farszu
Cukier z dekstrozą Azotyn sodu (saletra) - 7,1 g na kilogram farszu
E250 - azotyn sodu
E621 - glutaminian sodu
E451 - trifosforany sodu i potasu
E452 - polifosforany
E120 - karmina
E407 - karagen
E160c - ekstrakt z papryki
Laktat sodu
Eritrobat sodu
Każdy zakład samodzielnie ustala wartość energetyczną parówki, ilość tłuszczów i białek oraz produkuje z takich dodatków, które są rentowne Jelita świńskie albo owcze o średnicy 14 - 27 mm, albo folia o średnicy 18 - 24 mm ..........100 g parówek zawiera 226 Kcal, 24 proc. tłuszczu, 11 proc. białka